Fietspaaltjes

Het plaatsen van palen of andere obstakels op een fietspad of een weg kan een voordelige en effectieve manier zijn om motorvoertuigen te weren. Met een relatief eenvoudige maatregel kan een gemeente bijvoorbeeld de route drastisch veranderen en daarmee de veiligheid en leefbaarheid van een complete woonwijk vergroten. Een kleine investering, met nauwelijks onderhouds- en handhavingskosten.

Deze voordelen verklaren wellicht waarom in de afgelopen jaren honderdduizenden, misschien wel een paar miljoen paaltjes zijn verschenen op de Nederlandse fietspaden. Het lijkt een automatisme geworden om bij beide uiteinden van elk fietspad paaltjes te plaatsen, zonder dat goed nagedacht wordt over nut, noodzaak en vormgeving. En daarmee schiet het paaltje zijn doel voorbij, want aan die overdaad van paaltjes kleven ook grote nadelen.

Paaltjes zijn niet alleen een vaste vorm van ongemak voor fietsers. Ze zijn ook een veelvoorkomende oorzaak van enkelvoudige fietsongevallen. Elk jaar worden een paar honderd fietsers in het ziekenhuis opgenomen vanwege een aanrijding met een paaltje. Het betreft vooral ouderen. De maatschappelijke kosten van een simpel paaltje kunnen daarmee behoorlijk oplopen. Ook paaltjes naast de weg, in de berm en overige wegafsluitingen leiden tot aanrijdingen. Botsingen tegen paaltjes vinden relatief vaak  in het donker plaats.

Een ander nadeel van paaltjes is dat ze ook de doorgang voor gladheidbestrijdings- en hulpvoertuigen belemmeren. Indirect kan dit weer leiden tot meer ongemak en valpartijen door slechte gladheidsbestrijding.