Jongeren in Coronatijd

U bent hier:

Het zijn moeilijke tijden, voor iedereen. Steeds meer dringt het besef door dat jongeren het misschien wel extra zwaar hebben in deze tijden. Wethouder Menno Roozendaal ging in gesprek met een aantal jongeren en ouders. In de huis aan huisbladen in week 11 een special over jongeren in coronatijd. De complete verhalen leest u hier. 

Het verhaal van twee moeders

Het zit deze twee moeders uit Meierijstad hoog. Ze zijn vriendinnen en hebben kinderen die net onder of net boven de 20 jaar zijn. Jongeren dus, die studeren, een bijbaantje hebben en normaal gesproken een druk sociaal leven zouden leiden. Maar nu even niet. Of ja even, ze missen al meer dan een jaar allerlei dingen die het leven van een jongere zo mooi maken. En deze moeders vinden het hartstikke vervelend voor hun kinderen en worstelen soms best met hun rol als ouder. Want ja, je moet je kinderen toch ook wijzen op die maatregelen, maar ook kijken waar je die soms kan oprekken.

“Toen wij zo oud waren, draaide ons leven toch ook om op stap gaan. Andere jongeren ontmoeten, de wereld ontdekken. Dat missen zij nu allemaal. En die tijd haal je niet meer in. Je bent maar 1 keer 18 jaar”, aldus een van de moeders, die zich goed kan inleven in haar kinderen. 

Gelukkig kunnen de twee moeders met elkaar goed sparren over hoe ze als moeder kunnen omgaan met de emoties van hun kinderen over de beperkingen die corona met zich meebrengt. “In het begin van corona was het makkelijker dan nu. In ons gezin waren ook mensen besmet, we zagen de sterftecijfers in onze regio, de bloemen in Erp. Dat maakte indruk en er was misschien ook meer angst en daarmee voorzichtigheid. Nu is dat anders. En het hoort ook wel bij jongeren om recalcitrant te zijn”. 

Ik probeer vooral een luisterend oor te bieden aan deze moeders, te erkennen dat het een lastige tijd is voor hun kinderen, maar ook voor henzelf. Dat we onszelf en elkaar niet te veel de maat moeten nemen. Door erover te praten en begrip te hebben voor emoties en frustraties die bij iedereen leven, helpen we elkaar. Bijvoorbeeld door in je gezin eens per week een gezinsberaad te houden. Dat klinkt misschien gek, maar het kan wel helpen. Even horen hoe iedereen er deze week bij zit. 

Met name de avondklok is bij jongeren zwaar gevallen, begrijp ik uit de verhalen. Zeker in combinatie met het thuisonderwijs, waar de ene jongere beter mee om kan gaan dan de ander. Het geeft het gevoel van opgesloten zitten of stil staan in het leven. Juist in een tijd dat jongeren naar festivals willen, op kamers gaan, stage lopen, werken, reizen, sporten en al die dingen waar ze naar uitkijken. 

Hoe snel we hier doorheen zijn, dat weten we nu niet. Er zijn wel zorgen voor de langere termijn voor onze jeugd. Een moeder las in een artikel dat verwacht wordt dat het aantal zelfdodingen toeneemt onder jongeren. Dat is zorgelijk. Tegelijkertijd helpen we de jongeren er ook niet mee door steeds dit soort berichten uit te vergroten. Net als berichten over de achterstanden in het onderwijs. We moeten de effecten niet onderschatten, maar ook niet te zwaar problematiseren. Vooral in gesprek blijven, zoals wij vandaag. 

Het verhaal van Thijs (21)

Ik spreek Thijs (21) bij jongerencentrum De Kluis in Veghel. “In coronatijd is De Kluis op afspraak beschikbaar voor jongeren om even op adem te komen, aan hun opleiding te werken, hun verhaal kwijt te kunnen en even van huis weg te zijn”, vertelt jongerenwerker Lionel mij, die ook bij het gesprek aanwezig is. Lionel kent Thijs al langer. Al van de tijd dat Thijs als jongere ook zoekende was en mede dankzij het jongerenwerk houvast vond en goed terecht is gekomen. Wat heet, Thijs is inmiddels al enkele jaren als vrijwilliger actief via het jongerenwerk. Af en toe als vrijwilliger bij de Voedselbank en met name sportactiviteiten voor de jeugd in Veghel, die begeleidt hij. “De buitensportactiviteiten mogen nu ook doorgaan. We bereiken daar veel jeugd mee, dat is belangrijk, want zo houden we zicht op hoe het met de jeugd gaat en tegelijkertijd zijn ze lekker aan het sporten. Ze zitten al zoveel binnen met het online-onderwijs, de avondklok en het vele gamen”. 

Thijs studeert aan het Fontys in Eindhoven, maar daar komt hij weinig nu. “Voor mij is het wel te doen, dat digitale onderwijs. Maar ik zie ook medestudenten die online vrijwel niets zeggen en af lijken te haken. Zij lopen risico op studievertraging. Het plezier in je studie neemt ook af”. Studievertraging in combinatie met het leenstelsel is voor sommige studenten, die het thuis minder breed hebben, ook een risico. Thijs is naast zijn studie een minor Spaans gaan volgen. “Door iets nieuws erbij te gaan doen, blijf ik gemotiveerd”. Ik complimenteer hem met die keuze. Hij vertelt met dat zijn recente stage met een anti-climax afliep. “We organiseerden een groot sportevenement. De hele voorbereiding hebben we gedaan, de PR, alles. Het draaiboek lag klaar, passend binnen de coronarichtlijnen. Maar door de nieuwe lockdownmaatregelen ging het niet door. Dat is wel balen. Wellicht hebben ze voor de volgende editie nog wel iets aan het draaiboek”. 

De avondklok, die hakt er volgens Thijs wel in bij jongeren. “Er zijn jongeren die tot half vijf ’s ochtends bij elkaar blijven zitten, ook in grotere groepen. Veel ouders zijn nu ook minder streng dan vorig jaar. Die zijn er zelf ook wel klaar mee. Vrijheid is voor jongeren ontzettend belangrijk”. Jongeren zijn wel voorzichtig ten opzichte van ouderen, vertelt Thijs. Ze houden van hen wel afstand of gaan al een hele tijd niet meer langs hun grootouders om hen te beschermen. “Voor jongeren is het soms moeilijk om te zien als oudere mensen in supermarkten het zelf ook niet zo nauw nemen met de maatregelen”.  Lionel ziet dat ook heel veel jongeren het goed doen in deze tijd. “Complimenten hoe jongeren uit Meierijstad met de maatregelen omgaan", aldus de jongerenwerker. Positief ingesteld als hij is voegt hij daar stimulerend aan toe dat ondanks alle maatregelen er nog veel mogelijk is om jezelf uit te dagen en nuttig te maken.

“Voor de jongeren van 16 tot 18 jaar is het denk ik nog moeilijker dan voor mij”, heeft Thijs oog voor andere jongeren. “Ik heb een aantal dingen al meegemaakt op die leeftijd, die zij nu mislopen of worden uitgesteld. Galafeesten, de eerste vakantie met vrienden in het buitenland, schoolreizen, voor het eerst naar Paaspop”. Wat ook veel verschil maakt is of je een relatie hebt of niet. Thijs heeft een vriendin, dus zit minder vaak alleen. Maar jongeren die geen relatie hebben, die kunnen zich weleens eenzaam voelen. “Al weet ik dat er ook relaties ontstaan zijn in deze tijd. Misschien dat jongeren er nu juist meer voor open staan”. Liefde die bloeit in coronatijd. Met de naderende lente is dat geen verkeerde gedachte.

Het verhaal van Kris (19)

Kris (19)  baalt van deze coronatijd. Soms moet hij zijn frustraties even kwijt. Nee, dat is niet altijd leuk voor de mensen om hem heen, maar het lucht wel op. Aan mij vertelt hij graag zijn verhaal. Hij vindt het fijn dat een wethouder wil luisteren naar wat hij als jongere in Meierijstad te zeggen heeft over deze vervelende periode. Hij vertelt dat hij vorig schooljaar stopte met zijn studie. Hij was er enthousiast aan begonnen, maar uiteindelijk paste het toch niet bij hem. Dat is jammer en daardoor belandde hij min of meer in een tussenjaar. Dat wilde hij nuttig besteden en dus plande hij een taalcursus van enkele maanden in het buitenland. Maar die ging helaas niet door omdat Corona uitbrak. En dus voltooide Kris het schooljaar vooral met vakkenvullen in de lokale supermarkt. 

Afgelopen zomer waren de maatregelen veel lichter van aard. Voor jongeren zoals Kris was dat fijn. Een terrasje, met vrienden op pad, er kon meer. Vol goede moed trok Kris naar Breda, waar hij een kamer gevonden had en van daaruit zijn nieuwe studie ging volgen. “Tot de kerstvakantie ging ik ook nog wel 2 keer per week naar school. Dan had je tenminste nog contact met andere studenten, maar dat is natuurlijk niet wat je van het studentenleven verwacht”. 

Omdat het onderwijs vanaf december alleen maar online was, had Kris het op een gegeven moment wel gezien in Breda. “Ik ben naar huis gegaan. Dan heb ik toch wat meer ruimte en mensen om me heen. Mijn vrienden die nog vlakbij wonen kan ik dan ook zien. We zoeken elkaar regelmatig op. De een heeft ook meer last van de maatregelen dan de ander. De ene vriend zit vooral bij zijn vriendin, een ander gaat naar zijn werk waar niet veel is veranderd en weer een ander doet eindexamen en gaat dus wel naar school”. 

In deze periode had Kris normaal gesproken net carnaval gevierd en zou nu alweer uitkijken naar Paaspop en nadenken over een mooie bestemming voor de zomervakantie. “Een vakantie gaan we wel boeken met de vrienden. Ik denk ook in het buitenland. Je kunt overal annuleren en je wilt niet te laat zijn straks als alles weer open gaat”, blikt Kris toch optimistisch vooruit richting de zomer. 

Sinds Corona volgt Kris de politiek wat meer. “Met name de maatregelen en wie er opkomen voor de jongeren, dat houd ik wel in de gaten”. Het is niet dat hij tegen alle maatregelen is. Met name voor oudere mensen vindt hij het belangrijk om afstand te houden en te voorkomen dat zij besmet raken. Maar de avondklok is voor hem wel echt een zware maatregel. Eerlijk biecht hij op ook wel eens ontkomen te zijn aan een boete omdat hij net op tijd een afslag had genomen. Een vriend van hem was wel de pineut. 

Ik snap de frustraties bij Kris heel goed. Na een onbedoeld tussenjaar, is het nieuwe studiejaar waarin hij op kamers ging, ook niet echt tot bloei gekomen door de maatregelen. Als we praten over mijn studiejaren en de mooie tijd die ik toen heb beleefd, dan realiseer ik me wat hij nu moet missen. En je studietijd duurt nou eenmaal niet voor eeuwig. Je bent maar een keer jong. Dat realiseer ik me ook nog eens als ik tegenover Kris zit.

Alle gebruikte namen zijn om privacyredenen gefingeerd 
 

Hoe tevreden bent u over de website van de gemeente Meierijstad?